Fulda

Als één kleine troep van vier PAX sterk zijn we op weg naar het door iedereen als saai beschouwde Fulda. Dit verhaal speelt zich af in de periode van 29 tot en met 30 september. Dat Fulda als saai beschouwd wordt is niks nieuws, maar wij wilden onze eigen meningen vormen.  Na een stevig ritje doorrijden op de Duitse autoweg was het grote dorp van Fulda bereikt. Helaas bleek al snel dat de startplek niet functioneerde als een slaapplek. Dus een klein ommetje van vijf kilometer was gemaakt om ons te begeven in de slaapzaal. Na één hele dag op de weg gezeten te hebben wisten we allemaal hoe laat het was, de hoogste tijd voor bier. Echter was in het dorp met de accommodatie geen kroeg te vinden. Maar vier dorstige PAX geven niet gemakkelijk op en proberen een restaurant. Hier was gelukkig gelijk raak en de eerste Duitse rakkers werden genuttigd.

De tocht naar de start bedroeg een luttele vijf kliks, eenmaal bij de start begon het duidelijk te worden dat er weinig interesse was in Fulda. Want de opgekomen getallen waren zeer teleurstellend.  Maar dat maakte voor ons niets uit. Fulda was immers een kroegentocht van 2x 25kliks. Op de helft van de tocht kwamen we een Duitse hoge pief tegen,  en bracht ons verscheidene zaken.  Het eerste was een veldpromotie naar dekschrobber. En het tweede was een shotje snaps, deze diende elke uur genomen te worden.  Vlak voor het einde van de eerste dag marcheerde onze troep achter Duitsers. Toen we eenmaal bij een speeltuin gekomen waren annexeerden ze de kabelbaan. We konden uiteraard niet het hele gebied aan ze geven en annexeerden zelf de glijbaantoren. Bij de finish aangekomen was het natuurlijk weer de hoogste tijd om het plaatselijke pils te benuttigen. Dit werd natuurlijk ook weer keurig gedaan.

De volgende en tevens de laatste dag hadden we de luxe om met de auto naar de start te gaan. Tijdens de eerste rust bij een stop wist een onhandige PAX zo zijn resru neer te gooien dat een kostbare fles Jäger die nog tot de nok gevuld was met smeermiddel te breken.  Een medewerker van de stop zag dit en gaf ieder een lokaal shotje genaamd Rhön-Räuber. Na een heerlijke speedmars waren we alweer bijna bij de finish. Het laatste stuk van de route is hetzelfde als de vorige dag en ging weer langs het speelparadijs, echter waren er dit keer geen Duitsers in de buurt dus konden wij niks anders doen dan de kabelbaan te bevrijden van het Duitse gezag.

Op deze dagen zagen we redelijk wat van Fulda. Het is een groot gebied met hier en daar een bergje en/of een dorpje. Helaas was het al richting de Herfst en was het redelijk eentonig. Wat ons betreft was Fulda helemaal niet zo erg als mensen beweerde.

20170930_091122